Host card emulation (HCE)
Technika pozwalająca zwykłej aplikacji w głównym systemie telefonu podszyć się pod kartę płatniczą przed czytnikiem NFC, bez udziału elementu bezpiecznego.
Pierwsze portfele NFC wymagały, by karta siedziała w elemencie bezpiecznym, zwykle na karcie SIM. To czyniło operatorów komórkowych strażnikami bramy, a amerykańscy operatorzy budujący własny portfel konsekwentnie nie wpuszczali Google Wallet na swoje SIM-y. SimplyTapp pokazał w 2012 roku, że sprzęt można ominąć, a Google wbudowało HCE w Androida 4.4 KitKat w październiku 2013 roku. Visa i Mastercard poparły to podejście w lutym 2014 roku.
Haczyk w tym, że aplikacja nie ma gdzie bezpiecznie trzymać kluczy długoterminowych. Rozwiązaniem stały się tokeny sieciowe i krótkotrwałe klucze jednorazowego użytku, pobierane z serwera i zużywane po kilku płatnościach, co branża przemianowała na „płatności w chmurze”. Skradziony klucz jest wart najwyżej kilka zakupów, ale telefon musi regularnie łączyć się z siecią, by go uzupełnić.