Przerwa międzyblokowa
Pusty odcinek taśmy między dwoma blokami danych, na tyle długi, by napęd start-stop zdążył wyhamować i znów się rozpędzić.
Taśmy nie adresuje się jak dysku; dane zapisuje się w blokach rozdzielonych przerwą międzyblokową (zwaną też przerwą międzyrekordową). W klasycznym napędzie start-stop przerwa — około 0,6 cala na taśmie 9-ścieżkowej — dawała capstanowi miejsce na wyhamowanie po bloku i osiągnięcie pełnej prędkości przed następnym, tak aby głowica czytała wyłącznie taśmę poruszającą się z nominalną prędkością.
Duże przerwy marnują taśmę: wiele małych bloków mogło zużyć więcej taśmy na przerwy niż na dane, dlatego oprogramowanie grupowało wiele rekordów logicznych w jeden blok fizyczny. Napędy streamerowe, które nie zatrzymują się między blokami, mocno skróciły przerwę. Dłuższy wymazany odcinek — znacznik taśmy — oznacza koniec pliku.