Atak integralny
Atak wykorzystujący zbiory danych wejściowych, których sumy pośrednie zerują się w szyfrze o zredukowanej liczbie rund.
Atak integralny podaje szyfrowi zbiór tekstów jawnych różniących się tylko na jednej pozycji. Po kilku rundach suma wartości pośrednich po całym zbiorze wynosi zero, a ta równowaga zdradza informacje o kluczu. Przy małej liczbie rund można odzyskać bity klucza bez zgadywania całości.
Ideę przedstawili w 1997 roku Daemen, Knudsen i Rijmen przeciw szyfrowi Square, nazywając ją atakiem kwadratowym. Nazwę kryptoanaliza integralna nadali jej w 2002 roku Knudsen i David Wagner.