IBM 601

Tabulatory, na których IBM zbudował pierwsze trzydzieści lat, umiały dodawać i odejmować, co w zupełności wystarczało do podsumowania spisu powszechnego czy listy płac. Mnożenie trzeba było robić ręcznie lub na kalkulatorze biurkowym, co całkowicie wykluczało sprzęt z inżynierii i nauki. IBM 601 to zmienił: czytał z karty dwie liczby, mnożył je w układzie przekaźnikowym i wybijał iloczyn w pustych kolumnach tej samej karty. Jedna karta na wejściu, jedna odpowiedź na wyjściu, mniej więcej karta na sekundę.

W latach 40. zbudowano około półtora tysiąca sztuk i trafiały tam, gdzie można się spodziewać — do obliczeń aktuarialnych, tablic astronomicznych, balistyki. Wallace Eckert zbudował wokół takich maszyn swoje laboratorium obliczeniowe na Columbii i pokazał, że salę sprzętu kartowego można obsługiwać jako jeden instrument obliczeniowy. Modele 602, 603 i 604 poszły dalej; 604 z 1948 roku zastąpiła przekaźniki lampami próżniowymi i przeniosła program na tablicę połączeń.