Wspinaczka (kryptoanaliza)
Metoda przeszukiwania, która zamienia miejscami dwie litery w zgadywanym kluczu i zachowuje zamianę, jeśli otrzymany tekst jawny bardziej przypomina język.
Aby zaatakować szyfr podstawieniowy, zaczyna się od losowego klucza, zamienia dwie litery i ocenia otrzymany tekst modelem n-gramowym. Jeśli wynik rośnie, zamianę się zachowuje. Metoda utyka w maksimach lokalnych, więc uruchamia się ją od nowa z losowych kluczy, aż któreś podejście trafi na czytelny tekst.
W samej metodzie nie ma nic specyficznie kryptograficznego; to zwykła optymalizacja. Działa tak dobrze na szyfry podstawieniowe, ponieważ wynik rośnie łagodnie w stronę poprawnego klucza. Dobry nowoczesny szyfr nie daje takiemu przeszukiwaniu żadnego zbocza, na które dałoby się wspiąć.