Fontconfig
Więcej informacji
- Twórca
- Keith Packard
- Rok
- Typ
- Biblioteka
- Licencja
- w stylu MIT
- Kod źródłowy
- gitlab.freedesktop.org
- Strona
- fontconfig.org
Biblioteka, która odpowiada na pytanie „którego pliku czcionki użyć dla pogrubionego kroju bezszeryfowego z cyrylicą?” i dzięki której Linux przestał pokazywać kwadraciki.
Keith Packard napisał fontconfig w 2002 roku jako brakującą połowę Xft. Xft potrafił wyrenderować plik TrueType z antyaliasingiem, ale ktoś musiał zdecydować, który plik. Fontconfig skanuje katalogi czcionek w systemie, przechowuje w pamięci podręcznej indeks rodzin, stylów i zestawów znaków i przyjmuje wzorce takie jak sans-serif:bold:lang=ru. Odpowiedzią jest uszeregowana lista zainstalowanych czcionek: pierwsza to najlepsze dopasowanie, pozostałe służą jako zapasowe, gdy brakuje glifu. Dlatego strona mieszająca pisma dziś się wyrenderuje, zamiast zapełnić się pustymi kwadratami.
Konfiguracja to XML w /etc/fonts/, a ponumerowane pliki w conf.d sterują aliasami (co oznacza „szeryfowa” na tej konkretnej maszynie), hintingiem, renderowaniem subpikselowym i zamiennikami dla niezainstalowanych czcionek. Wiersz poleceń to fc-list, fc-match i fc-cache. Praktycznie wszystko, co rysuje tekst w Linuksie, korzysta z fontconfig: Cairo i Pango, Qt, GTK, LibreOffice, Firefox i Chrome. To jedna z niewielu bibliotek z ery X, w której Wayland nie wymagał zmiany ani jednej linijki.