Jądro EMV (EMV kernel)
Oprogramowanie w terminalu płatniczym, które prowadzi właściwą rozmowę EMV z chipem karty: wybiera aplikację, weryfikuje posiadacza i żąda kryptogramu.
Specyfikacja EMV liczy tysiące stron, a jądro to kod, który ją faktycznie realizuje. Karty stykowe korzystają z jednego jądra. W transakcjach zbliżeniowych każda organizacja kartowa napisała własne, więc terminale nosiły ich kilka naraz: C-2 dla Mastercard, C-3 dla Visa, C-4 dla American Express, i tak aż do C-7 dla UnionPay. EMVCo opracowało później wspólne jądro zbliżeniowe C-8, by skończyć z tym rozdrobnieniem.
Certyfikacja ma kilka poziomów. Poziom 1 obejmuje sprzęt i interfejs radiowy, poziom 2 jądro, a poziom 3 kompletny terminal współpracujący z konkretnym acquirerem. Każda zmiana w jądrze wymaga nowej akceptacji na poziomie 2, dlatego producenci terminali wolą żyć ze starymi błędami, niż je poprawiać.