Durbin Amendment
Amerykański przepis z 2010 roku, który ograniczył interchange od kart debetowych — ale tylko w dużych bankach.
Napisał go senator Dick Durbin i dołączył do Dodd-Franka, pokryzysowego pakietu reform. Rezerwa Federalna dostała polecenie ustalenia stawki, czego efektem była Regulation II, obowiązująca od października 2011: 21 centów plus 0,05% kwoty, plus jeden cent, jeśli wydawca stosuje zatwierdzone mechanizmy antyfraudowe. Przed limitem średnia wynosiła około 44 centów. Poprawka wymaga też, by każda karta debetowa była obsługiwana przez co najmniej dwie niezależne sieci, dzięki czemu sprzedawca może wybrać tańszą ścieżkę.
Limit obejmuje wyłącznie banki z aktywami powyżej 10 mld USD, a ta furtka ukształtowała całą branżę. Fintechy wydające karty debetowe celowo wybierały małe banki sponsorujące, by zachować wyższą, nieregulowaną stawkę, a kilka amerykańskich neobanków zbudowało na tej różnicy swój model przychodów. Kart kredytowych przepis w ogóle nie dotknął.