dticon

Każdy plik, akcję i program w CDE reprezentowała ikona, a cztery rozmiary odróżniano po nazwie pliku: nazwa.t.pm dla 16×16, .s.pm dla 24×24, .m.pm dla 32×32 i .l.pm dla 48×48, w kolorowym formacie XPM, albo .bm dla bitmap XBM na ekranach monochromatycznych. Icon Editor, uruchamiany jako dticon z folderu Desktop_Apps w Application Managerze, pokazywał powiększone płótno z ołówkiem, wypełnianiem, liniami, prostokątami, elipsami i narzędziem zaznaczania, a zapisywał w odpowiednim formacie i rozmiarze.

Dwa szczegóły były swoiste dla CDE. Oprócz kolorów stałych paleta zawierała role dynamiczne: Foreground, Background, Top Shadow, Bottom Shadow i Select. Ikona namalowana nimi zmieniała barwy, gdy użytkownik wybrał nową paletę w dtstyle; do tego dochodził Transparent dla miejsc, przez które ma prześwitywać tło. Z kolei Grab Screen Image pozwalał zaznaczyć ramką fragment ekranu i dostać jego zawartość jako ikonę — tak powstała większość domowych ikon. Przycisk Edit Icon w dtcreate otwierał ten sam program.