Deskryptor DMA
Mała struktura w pamięci opisująca jeden transfer — źródło, cel, długość i miejsce następnego deskryptora — dzięki czemu kontroler DMA sam przechodzi przez cały łańcuch.
Prosty kanał DMA programuje się przez rejestry: adres, liczba, start. To wystarcza na jeden bufor. Przy kilku buforach lub danych rozproszonych w pamięci układa się w RAM deskryptory i podaje kontrolerowi adres pierwszego. Kontroler go odczytuje, wykonuje transfer, idzie za wskaźnikiem następnego i jedzie dalej. Tak w praktyce działa scatter-gather, a pierścień deskryptorów daje efekt cyklicznego DMA z dowolną liczbą buforów.
Najdalej ten pomysł rozwinęły karty sieciowe. Ich pierścienie deskryptorów niosą bit własności, który mówi, czy wpis należy do sterownika, czy do sprzętu. Klasyczny błąd siedzi w pamięci podręcznej: procesor zapisuje deskryptor, który zostaje w L1, kontroler czyta nieaktualną pamięć RAM, a całość wygląda na awarię sprzętu. Rzadko nią jest. To zarządzanie pamięcią podręczną.