Bus mastering
Sytuacja, w której urządzenie może samo inicjować transfery na magistrali, zamiast tylko odpowiadać, gdy zapyta procesor.
Na magistrali są inicjatorzy i odbiorcy. Przez długi czas jedynym inicjatorem był procesor. Karty ISA w pecetach korzystały z układu Intel 8237, centralnego kontrolera DMA, który przenosił dane w ich imieniu — DMA zewnętrzne, z kradzieżą cykli jako ceną. W 1992 roku PCI uczyniło bus mastering standardem: karta sieciowa czy kontroler dysku mogły zażądać magistrali i pisać prosto do pamięci RAM. W Linuksie wciąż służy do tego wywołanie pci_set_master().
W mikrokontrolerze to codzienność. Kontroler DMA, interfejs Ethernet MAC i USB są masterami na AHB, a macierz magistral decyduje, kto idzie pierwszy. Minusem jest bezpieczeństwo: urządzenie, które może pisać w dowolne miejsce pamięci, może też z niej odczytać klucze. Stąd ataki DMA przez FireWire i Thunderbolt, a stąd z kolei IOMMU.