Analizator różniczkowy
Więcej informacji
- Twórca
- Vannevar Bush, MIT
- Rok
- 1931
- Typ
- Mechaniczny komputer analogowy
Wielkości pokoju zestaw wałów i przekładni, który rozwiązywał równania różniczkowe, fizycznie je wykonując — licząc obrotami, a nie cyframi.
Vannevar Bush zbudował pierwszy egzemplarz w MIT w 1931 roku. Jego sercem jest całkownik tarczowo-kółkowy, mechanizm pożyczony z dziewiętnastowiecznych maszyn do przewidywania pływów: małe kółko toczy się po wirującej tarczy, a jego odległość od środka ustala przełożenie. Jeśli tę odległość steruje się jedną wielkością, mechanizm całkuje ją w sposób ciągły, nigdy nie reprezentując liczby. Sześć całkowników połączonych wałami radziło sobie z równaniami, które ręcznie zajmowały tygodnie.
Programowanie oznaczało rozbieranie maszyny. Przekonfigurowanie jej pod nowy problem trwało kilka dni fizycznego łączenia wałów w kolejności wymaganej przez równanie. Dokładność ograniczały luzy i poślizg do kilku cyfr znaczących, co jest fundamentalnym problemem obliczeń analogowych: błąd jest nie do odróżnienia od sygnału.
Laboratorium Badań Balistycznych armii w Aberdeen zamówiło własny egzemplarz do obliczania tablic strzelniczych — dokładnie ten rodzaj pracy, który kilka lat później uzasadnił budowę ENIAC-a. Claude Shannon był doktorantem, który przekonfigurowywał maszynę w MIT, a schematy jej obwodów sterujących dały mu temat pracy magisterskiej o algebrze Boole’a w sieciach przekaźnikowych. Douglas Hartree w Manchesterze zbudował w 1934 roku działający analizator z klocków Meccano za około dwadzieścia funtów.