De-esser
Kompresor, który nasłuchuje wyłącznie głosek „s” i poskramia je, zanim zaczną ciąć słuchaczowi uszy.
Sybilanty — s, sz, cz — niosą dużo energii między mniej więcej 5 a 10 kHz i łatwo robią się ostre, zwłaszcza przy jasnym mikrofonie tuż przy ustach i kompresorze podciągającym wszystko, co ciche. Zwykłe cięcie korektorem w tym paśmie przytępiłoby cały głos. De-esser tnie tylko wtedy, gdy sybilant faktycznie brzmi.
Technicznie to kompresja zależna od częstotliwości: sygnał detektora jest filtrowany tak, by kompresor reagował wyłącznie na zakres wysokich tonów, a redukcję wzmocnienia stosuje się do całego sygnału albo tylko do tego pasma. Wersje analogowe działały w studiach radiowych i filmowych już w latach 60. Ustawiony zbyt mocno daje śpiewaka seplenicego — wadę równie powszechną jak ta, którą miał leczyć.