Współczynnik szczytu
Stosunek najwyższego szczytu sygnału do jego poziomu średniego — jedna liczba, która zdradza, jak mocno dźwięk został ściśnięty.
Szczyt podzielony przez RMS, zwykle podawany w decybelach. Czysta sinusoida ma 3 dB, fala prostokątna 0 dB. Muzyka akustyczna z nietkniętą dynamiką bez trudu osiąga 15–20 dB, bo uderzenia perkusji i szarpnięte nuty wystają daleko ponad średnią. Im niższa wartość, tym więcej pracy wykonały kompresory i limitery.
W czasie wojny głośności współczynnik szczytu był najczytelniejszą miarą zniszczeń: szczyty przyklejone do sufitu, poziom średni dopchnięty do nich od dołu. Liczba ma znaczenie także poza muzyką — wzmacniacze i nadajniki radiowe dobiera się według współczynnika szczytu, bo to szczyty powodują przesterowanie, a średnia generuje ciepło.