CoreSight

Przed CoreSight każdy producent krzemu robił własną logikę debugowania, a każdy debugger musiał uczyć się każdej odmiany. W 2004 roku ARM ustandaryzował klocki: Debug Access Port (DAP), który na zewnątrz mówi przez JTAG lub SWD i udostępnia jeden lub więcej portów dostępu do magistrali pamięci systemu, oraz tablicę ROM wymieniającą, jakie komponenty istnieją i gdzie leżą.

Reszta zwisa z tego pnia: ETM do śledzenia instrukcji, ITM i SWO do wyjścia w stylu printf, DWT do watchpointów i liczników, CTI do jednoczesnego zatrzymywania wielu rdzeni. Cortex-M0 ma garstkę takich bloków, SoC w telefonie — setki. Dlatego jeden OpenOCD dogada się z układami zupełnie różnych producentów: czyta tablicę ROM i resztę wykombinuje sam.