Parkowanie rdzeni
Technika oszczędzania energii, w której system operacyjny „parkuje” (usypia głęboko) część rdzeni CPU przy niskim obciążeniu i skupia pracę na mniejszej liczbie rdzeni aktywnych. Oszczędza energię i pozwala aktywnym rdzeniom podkręcać się wyżej.
Mechanizm: przy lekkim obciążeniu nie potrzeba wszystkich rdzeni. Planista systemu skupia wątki na kilku rdzeniach, a resztę parkuje — przechodzą w głęboki stan C, gdzie bramkowanie zasilania odcina niemal cały prąd. Zyski: (1) energia (zaparkowane rdzenie praktycznie nie tracą mocy), (2) często wyższy boost rdzeni aktywnych (więcej budżetu mocy i ciepła, gdy pozostałe są wyłączone). Gdy obciążenie rośnie, rdzenie są budzone (z niewielkim opóźnieniem). Kompromis: zbyt agresywne parkowanie może powodować ociężałość (opóźnienie budzenia przy nagłym obciążeniu), więc planista równoważy oba cele. Szczególnie ważne w układach heterogenicznych (parkowanie rdzeni P, praca na rdzeniach E przy lekkim obciążeniu). Opiera się na bramkowaniu zasilania.