Copyfarleft
Copyleft z klauzulą klasową: za darmo dla spółdzielni pracowniczych i organizacji non-profit, ale nie dla zwykłych firm zatrudniających ludzi.
Pomysł pochodzi od Dmytriego Kleinera, a najpełniej przedstawił go w The Telekommunist Manifesto (2010). Jego teza: zwykły copyleft faktycznie sprzyja temu, kto ma kapitał – duża firma może zbudować dochodową usługę na wolnym kodzie równie łatwo jak hobbysta i zawsze wychodzi na tym najlepiej. Copyfarleft dopuszcza więc użycie komercyjne tylko dla tych, którzy są właścicielami własnej pracy.
Najbardziej znaną realizacją jest Peer Production License, oparta na CC BY-NC-SA, w której ograniczenie niekomercyjne nie dotyczy spółdzielni i organizacji non-profit. Nie jest zatwierdzona przez OSI i rzadko stosuje się ją do oprogramowania – ale stawia pytanie, na które licencje liberalne nigdy nie muszą odpowiadać: kto właściwie zyskuje na tym, że kod jest wolny?