CAV (stała prędkość kątowa)
Dysk obraca się z tą samą prędkością przez cały czas — prosto dla mechanizmu, ale zewnętrzne ścieżki mieszczą więcej, niż wykorzystują.
Stała prędkość kątowa sprawia, że dysk kręci się ze stałą szybkością niezależnie od położenia głowicy. Mechanizm jest prosty, a dostęp szybki: głowica może przeskakiwać między ścieżkami bez zmiany obrotów silnika, inaczej niż w CLV. Wada jest geometryczna — zewnętrzna ścieżka jest dłuższa, ale okrąża się w tym samym czasie, więc jej bity muszą leżeć dalej od siebie.
Na starym dysku twardym ze stałą liczbą sektorów na ścieżkę oznaczało to marnowanie pojemności na zewnętrznych ścieżkach. Rozwiązaniem było zone bit recording, które upakowuje więcej sektorów w strefach zewnętrznych. Dyskietki używały czystego CAV; późniejsze napędy optyczne łączyły CAV i CLV, by pogodzić szybki dostęp z dużą pojemnością.