Canon CX

Biznes Canona nie polegał tu na sprzedaży gotowych drukarek, lecz samego mechanizmu: 300 punktów na cal, osiem stron na minutę, laser i bęben w module, wokół którego inni producenci budowali własną elektronikę i interpreter. HP dodało PCL i wypuściło LaserJet w 1984 roku; Apple dodało PostScript i wypuściło LaserWriter w 1985. Dwie maszyny, z których każda zdefiniowała cały ekosystem, dzieliły jedno serce.

Decydującym szczegółem była kaseta EP. Bębny z fotoprzewodnika organicznego się zużywają, a we wczesnych drukarkach laserowych oznaczało to wizytę serwisu. Canon zapakował bęben, wywoływacz i toner w jedną jednorazową kasetę, którą użytkownik wymienia w minutę. To przeniosło drukarkę laserową z umowy serwisowej centrum danych do biurowej szafki z materiałami — i przy okazji ugruntowało model biznesowy, w którym maszyna jest tania, a materiały eksploatacyjne zdecydowanie nie.