big.LITTLE
Architektura ARM łącząca duże, wydajne rdzenie („big”) z małymi, energooszczędnymi („LITTLE”) w jednym układzie. Lekkie zadania idą na oszczędne rdzenie, ciężkie na mocne — dzięki temu dostajesz i długą pracę na baterii, i wysoką wydajność szczytową.
Idea: jeden typ rdzenia to kompromis — albo szybki, ale żarłoczny, albo oszczędny, ale powolny. big.LITTLE (ARM, 2011) daje oba: duże rdzenie z wykonywaniem poza kolejnością do wymagających zrywów (otwarcie aplikacji, render strony) i małe rdzenie z wykonywaniem w kolejności do zadań w tle i bezczynności (synchronizacja poczty, muzyka), pobierające ułamek mocy. Scheduler przenosi wątki między typami rdzeni w razie potrzeby. Stało się standardem w praktycznie wszystkich układach smartfonowych (klucz do dzisiejszej wytrzymałości baterii), a potem trafiło na desktopy i laptopy: rdzenie P i E Intela (od Alder Lake) oraz układy M Apple'a stosują tę samą zasadę heterogeniczności. Późniejsze warianty ARM (DynamIQ) mieszają więcej typów rdzeni swobodniej. Podstawowy model rdzeni heterogenicznych.