Konwencja berneńska

Konwencję podpisano w Bernie, a jednym z głównych głosów w stowarzyszeniu autorów, które ją forsowało, był Victor Hugo. Jej fundamentem jest zasada traktowania narodowego: utwór z jednego państwa członkowskiego jest chroniony we wszystkich pozostałych na tych samych zasadach co utwory krajowe. Nie trzeba go rejestrować ani oznaczać symbolem ©, a minimalny okres ochrony to całe życie autora plus 50 lat.

USA, które długo wymagały rejestracji i noty o prawach autorskich, przystąpiły do konwencji dopiero w 1989 roku – stąd te wszystkie „All rights reserved” w starym oprogramowaniu. WIPO administruje traktatem od 1967 roku, a porozumienie TRIPS z 1994 roku uczyniło go de facto warunkiem członkostwa w WTO. To także powód, dla którego kodu nie da się po prostu „uwolnić”: bez licencji jest domyślnie zamknięty.