Jitter (audio)
Drobne błędy czasowe zegara próbkowania, przez które każda próbka jest rejestrowana lub odtwarzana odrobinę za wcześnie albo za późno.
Cyfrowy dźwięk zakłada, że próbki leżą w idealnie równych odstępach. Gdy tak nie jest, przetwornik mierzy właściwą wartość w niewłaściwej chwili, a błąd zamienia się w szum i prążki boczne wokół każdego tonu. Im wyższa częstotliwość, tym szybciej zmienia się przebieg i tym więcej kosztuje ten sam błąd czasu: dla tonu 20 kHz o pełnej amplitudzie przy 16 bitach wystarczy około stu pikosekund, by zakłócić najmniej znaczący bit.
Klasycznymi winowajcami są S/PDIF i AES3, które osadzają zegar w strumieniu danych, każąc odbiornikowi odtwarzać go pętlą PLL, a ta dziedziczy wszystkie drgania nadajnika i kabla. Lekarstwem są wspólny word clock, reclocking w odbiorniku albo asynchroniczne USB, w którym tempo wyznacza interfejs, a komputer tylko dosypuje bufor. W kręgach hi-fi jitter stał się też wyjaśnieniem niemal wszystkiego, co utrudnia rozmowę z poważną miną.