Arpeggio
Szybkie przebieganie jednego kanału po dźwiękach akordu, tak że ucho zlewa je w jedno brzmienie — klasyczny sposób muzyki chipowej na zbyt małą liczbę głosów.
Przy trzech głosach w SID, trzech w AY i dwóch kanałach prostokątnych w NES rzadko starczało miejsca naraz na melodię, bas i pełne akordy. Obejściem było zmuszenie jednego głosu do skakania między dźwiękami akordu — prymą, tercją, kwintą — kilka razy na ramkę, tak szybko, że ucho słyszy migotliwy akord, a nie osobne nuty.
Technika pojawia się w muzyce 8-bitowej od wczesnych lat 80. i stała się na tyle rozpoznawalna, że dziś używa się jej z wyboru, nie z konieczności. W trackerach ma własną komendę efektu: w ProTrackerze i MOD to 0xy, gdzie x i y oznaczają odstępy w półtonach od prymy. Nazywane też akordem rozłożonym.