Szyfr afiniczny
Monoalfabetyczny szyfr podstawieniowy, który szyfruje każdą literę jako (a·x + b) mod 26.
Litery numeruje się od 0 do 25, mnoży przez a, przesuwa o b i redukuje modulo 26. Deszyfrowanie działa tylko wtedy, gdy a nie ma wspólnych dzielników z 26, co daje dwanaście dopuszczalnych wartości i łącznie 312 kluczy — przestrzeń, którą laptop przeszuka, zanim zdążysz mrugnąć.
Jego urok jest głównie genealogiczny: szyfr Cezara to przypadek a = 1, a atbasz to a = b = 25. W podręcznikach pozostał jako łagodne wprowadzenie do odwrotności modularnych. Jako zabezpieczenie przegrywa z analizą częstości, a nawet z samymi dwiema znanymi parami liter.