xmonad

xmonad verscheen in 2007 en nam het kernidee van dwm over: het scherm automatisch betegelen, alles met het toetsenbord bedienen, de kern klein houden. Het verschil zat in de taal. De vensterstatus was gemodelleerd als een zuivere datastructuur, en invarianten als "er raakt nooit een venster zoek" werden met QuickCheck gecontroleerd — ongewoon nauwgezet voor een windowmanager en een veelaangehaalde reclame voor Haskell.

Instellingen staan in xmonad.hs, en de bibliotheek xmonad-contrib biedt honderden modules voor indelingen en gedrag. Dat maakt het eindeloos flexibel en de drempel evident: een typefout in de configuratie betekent dat de windowmanager niet herstart. Gebruikers beschouwen dat meestal als een voordeel.