Uniselector
De draaiende kiezer van de telefooncentrale, die per puls één stap zette — en het goedkoopste alleen-lezen geheugen waar de eerste computers de hand op konden leggen.
Een elektromagneet met pal en palrad sleept bij elke ontvangen puls een sleepcontact één stap over een bank vaste contacten, en het contact blijft staan waar de stroom ophield. Hij werd vanaf de jaren 1890 ontwikkeld voor automatische telefooncentrales, waar de pulsen van de kiesschijf de kiezer naar de juiste abonnee stuurden, en hij was uitontwikkeld, goedkoop en bij miljoenen gemaakt lang voordat iemand er een voor een computer nodig had.
De computerbouwers pakten hem dus gewoon. EDSAC's initial orders — de eenendertig instructies die de machine leerden haar eigen programma's in te lezen — zaten op uniselectors, wat betekende dat het wijzigen van de bootcode een klus voor een soldeerbout was, niet voor een programmeur. Zuse en Bell Labs bouwden hele machines van telefoonrelais om dezelfde reden: de onderdelen bestonden, werkten en kostten bijna niets. Langzaam en oorverdovend, maar het hield, en de uniselector leefde nog tientallen jaren voort in flipperkasten en automaten nadat computers op buizen overstapten.