TUN/TAP
Virtuele netwerkinterfaces waarvan de andere kant geen kabel is maar een programma: de kernel levert pakketten af aan een file descriptor in userspace en het programma doet er wat het wil mee.
Het verschil zit in de laag waarop ze werken. Een TUN-interface voert IP-pakketten en wordt gebruikt door vrijwel alles wat tunnels bouwt — OpenVPN in routed mode, Tailscale, userspace-implementaties van WireGuard. Een TAP-interface voert complete Ethernetframes met MAC-adressen en kan daarom op een fysiek netwerk worden gebridged, wat virtualisatieplatforms als QEMU nodig hebben om een gast als echte machine op het lokale netwerk te laten verschijnen. Het programma opent /dev/net/tun, vraagt om een interface en leest pakketten vervolgens als een bestand. De hele vpn-industrie rust op deze abstractie.