TSO/GSO
De netwerkkaart een grote databuffer laten opdelen in pakketten van de juiste grootte, in plaats van de processor elk pakket afzonderlijk te laten bouwen.
De kosten in een netwerkstack zitten niet in het aantal bytes maar in het aantal pakketten: elk frame betekent een tocht door de lagen, een headeropbouw en een descriptor voor de kaart. Bij segmentation offload geeft de kernel tot 64 kilobyte in één keer door, samen met een headersjabloon, en snijdt de kaart het in stukken ter grootte van de MSS en vult zelf volgnummers en checksums in. De CPU-belasting daalt sterk. GSO is de softwarevariant die de opdeling zo laat mogelijk binnen de kernel uitvoert en zo een deel van het voordeel pakt zonder hardwareondersteuning. De tegenhangers aan de ontvangstkant zijn LRO en GRO. Het neveneffect valt op bij het debuggen: een pakketopname toont onwaarschijnlijk grote pakketten die nooit op de lijn hebben gestaan.