Triple modular redundancy (TMR)
Alles driemaal doen en de meerderheid laten beslissen: fouttolerantie door pure overdimensionering.
John von Neumann werkte het idee in de jaren vijftig uit: betrouwbare systemen bouwen uit onbetrouwbare onderdelen. Drie identieke eenheden rekenen parallel en een voter kiest het antwoord waar er minstens twee het over eens zijn. Een fout in één eenheid wordt dus volledig gemaskeerd in plaats van alleen gedetecteerd. De geleidingscomputer van de Saturn V gebruikte in de jaren zestig TMR, en het blijft standaard in ruimtevaartelektronica, waar straling routinematig bits laat omslaan.
De prijs is minstens driemaal zoveel oppervlak en vermogen. De voter wordt zelf een nieuw single point of failure, en drie kopieën van dezelfde bug leveren drie identieke foute antwoorden op: redundantie beschermt tegen toevallige fouten, niet tegen ontwerpfouten.