TLC
NAND-flash die drie bits per cel opslaat door acht verschillende spanningsniveaus te onderscheiden. De standaard in vrijwel elke consumenten-SSD van nu.
Meer bits per cel betekent een lagere prijs per gigabyte, maar ook een kortere levensduur en tragere schrijfacties, omdat de marges tussen de niveaus krimpen en de lading nauwkeurig moet worden aangebracht. Grofweg: SLC verdraagt tienduizenden wiscycli, MLC enkele duizenden, TLC zo'n 1000–3000 en QLC een paar honderd. Als compensatie draait een deel van het flashgeheugen in SLC-modus als schrijfcache. Daarom is een SSD razendsnel tot die cache vol is, waarna de snelheid bij grote kopieeracties sterk kan terugvallen. In de praktijk is de levensduur zelden een probleem voor gewone gebruikers: garanties worden in TBW opgegeven en de meeste mensen komen daar nooit bij in de buurt.