Tatsuaki Okamoto
Onderzoeker bij NTT achter de MOV-aanval en de Fujisaki–Okamoto-transformatie, die nu in de post-quantumstandaarden zit.
In 1993 toonden Okamoto, Alfred Menezes en Scott Vanstone aan dat discrete logaritmen op bepaalde elliptische krommen via de Weil-pairing naar een eindig lichaam kunnen worden overgebracht, waar ze veel makkelijker op te lossen zijn. De MOV-reductie was een aanval, maar het gereedschap waarop ze steunde, de pairing, werd later de basis van een heel constructief onderdeel van de cryptografie.
In 1999 publiceerde hij met Eiichiro Fujisaki de Fujisaki–Okamoto-transformatie, die een zwak beveiligd versleutelingsschema omzet in een schema dat bestand is tegen chosen-ciphertext-aanvallen, met een bewijs in het random-oraclemodel. Varianten ervan zitten in ML-KEM en meerdere andere post-quantumschema's. Daartussen kwam in 1998 het Okamoto–Uchiyama-cryptosysteem. Het grootste deel van zijn loopbaan bracht hij door in de laboratoria van NTT, een opvallend stabiele plek in een vak waar mensen vaker van werkgever wisselen dan van sleutel.