Shellaccount
Internettoegang door in te loggen op andermans Unix-machine — zo kwamen de meeste particulieren voor het eerst online.
Voordat SLIP en PPP de thuiscomputer een eigen IP-adres gaven, belde je met een modem in bij een provider en kreeg je een terminalsessie op diens Unix-machine. Alles draaide daar: e-mail in Pine of Elm, Usenet in rn of tin, FTP, Telnet, Gopher en IRC. Je eigen computer was slechts een terminal; het netwerk zat aan de andere kant van de telefoonlijn. Wat je downloadde, belandde op de schijf van de provider en moest daarna met ZMODEM of Kermit naar huis worden gesleept.
The World in Boston begon in 1989 met de verkoop van inbelinternet aan het publiek, gevolgd door onder meer Netcom en Panix. Het shellaccount verdween met de komst van grafische browsers, maar de SDF Public Access UNIX System, opgericht in 1987, bestaat nog als een museum waarvan de tentoonstellingsstukken gewoon werken.