shar
Een bestandsarchief vermomd als shellscript: voer het uit met sh en het pakt zichzelf uit.
Usenet vervoerde alleen platte tekst, dus de broncode van Unix-programma's reisde als shell archives. Elk bestand zat ingebed in een here-document, en het script schreef ze een voor een weg met cat of sed. De ontvanger had geen speciaal gereedschap nodig, alleen een shell. Groepen als comp.sources.unix verspreidden zo complete programma's, vaak in genummerde delen.
Het gemak was ook het probleem. Een shar uitpakken betekende willekeurige code van een onbekende uitvoeren, en een script kon net zo makkelijk wissen als uitpakken. Voorzichtige gebruikers lazen het bestand eerst of gebruikten unshar, dat het formaat las zonder het uit te voeren. Voor binaire bestanden was uuencode nodig, en uiteindelijk nam tar het over.