Servospoor
Positie-informatie die op de platter is ingebrand en die de kop uitleest om midden op het dataspoor te blijven.
Zonder referentie zou de kop niet weten waar hij is zodra de sporen smaller worden dan een duizendste millimeter. Vroege harde schijven offerden een heel plateroppervlak op als aparte servolaag; moderne schijven gebruiken embedded servo, waarbij kleine servowiggen tussen de datasectoren zijn geperst, ronde na ronde. De kop leest ze duizenden keren per seconde en een regelcircuit corrigeert de positiefout in realtime.
Het servopatroon wordt eenmalig in de fabriek geschreven door een servospoorschrijver, of door de schijf zelf (self-servo-write). De schijf kan het nooit herschrijven — daarom maakt een low-level format op een moderne schijf de sporen niet meer aan, maar nult alleen de data. Servosporen maakten gesloten positieregeling met een voice-coilactuator mogelijk toen de oppervlaktedichtheid de open aansturing van stappenmotoren voorbijstreefde.