Wet van Schneier
Iedereen kan een beveiligingssysteem ontwerpen dat hij zelf niet kan kraken — wat niets zegt over de vraag of een ander dat wel kan.
Het idee komt uit het essay Memo to the Amateur Cipher Designer uit 1998, verschenen in Crypto-Gram van Bruce Schneier en bedoeld voor de gestage stroom mensen die hem hun zelfgemaakte cijfers mailden. Een algoritme is pas iets waard nadat het jarenlang aanvallen van anderen heeft doorstaan, en die aandacht verdien je door eerst zelf ontwerpen van anderen te hebben gekraakt. Cory Doctorow gaf het in 2004 in een lezing de naam "Schneier's law".
Het is de redenering achter het branchemantra "bouw nooit je eigen crypto" en een natuurlijke tegenhanger van het principe van Kerckhoffs: een systeem moet veilig blijven als alles behalve de sleutel bekend is, en dat laat zich alleen aantonen met openbare cryptanalyse.