Schickards rekenklok

Wilhelm Schickard doceerde Hebreeuws, sterrenkunde en wiskunde in Tübingen en correspondeerde met Johannes Kepler, die planeetbanen met de hand berekende en hulp goed kon gebruiken. In 1623 beschreef Schickard een Rechenuhr die zescijferige getallen optelde en aftrok met een tandwielstelsel dat de tientallen automatisch overdroeg. Erboven zaten de staafjes van Napier op draaibare cilinders voor vermenigvuldiging, eronder een rij koperen schijven om tussenresultaten te noteren.

Het exemplaar dat voor Kepler werd gebouwd, ging in 1624 verloren bij een brand in de werkplaats. Schickard stierf in 1635 aan de pest, samen met het grootste deel van zijn gezin, en de brieven raakten in de vergetelheid, waardoor Pascal driehonderd jaar lang de eer kreeg. De schetsen doken in de jaren dertig en vijftig weer op en in 1960 werd een werkende replica gebouwd. Of de mechanische overdracht werkelijk door alle zes wielen tegelijk kon lopen, is nog steeds omstreden.