Robert Winternitz
De wiskundige uit Stanford achter de Winternitz-handtekening, de hashketen-truc die nu gestandaardiseerde post-kwantumhandtekeningen overeind houdt.
Lamports eenmalige handtekening uit 1979 werkt, maar is omvangrijk: één sleutelpaar per bit van het bericht. Winternitz stelde voor meerdere bits tegelijk te ondertekenen door een geheime waarde herhaaldelijk te hashen langs een keten, waarbij het aantal stappen de waarde codeert. De parameter w weegt handtekeninggrootte af tegen het aantal hashberekeningen. Het idee bereikte de wereld via het proefschrift van Ralph Merkle, waarin het expliciet aan Winternitz wordt toegeschreven, en niet via een eigen artikel.
Veertig jaar later is het een van de werkpaarden van hashgebaseerde cryptografie. De WOTS+-variant is de bouwsteen van XMSS (RFC 8391), LMS (RFC 8554) en SPHINCS+, dat NIST in 2024 standaardiseerde als SLH-DSA in FIPS 205. Weinig mensen komen met hun naam in een standaard via een alinea in andermans proefschrift.