PRML
Het leeskanaal dat de meest waarschijnlijke bitreeks berekent in plaats van pieken te zoeken — waardoor de harde schijf veel dichter beschreven kan worden.
PRML (partial-response maximum-likelihood) combineert partial-response-signalering (PR4, EPR4) met Viterbi-detectie: in plaats van spanningspieken na te jagen bemonstert het kanaal het golfvormsignaal en bepaalt het de meest waarschijnlijke bitreeks, zelfs wanneer naburige bits in elkaar overvloeien. IBM leverde het in 1990 in harde schijven, ter vervanging van piekdetectie, waardoor de opslagdichtheid sterk steeg. PRML werkt hand in hand met RLL-codes en evolueerde later tot EPRML en NPML.
Wie ooit "PRML" op het label van een schijf zag, hield een stukje signaalverwerkingstheorie in handen, vermomd als opslagjargon.