Pre-play-aanval
Een EMV-kaart vooraf cryptogrammen laten berekenen voor aankopen die nog niet hebben plaatsgevonden, om die later bij een geldautomaat af te spelen.
Een EMV-cryptogram is gebonden aan het bedrag, de datum, de transactieteller van de kaart en een willekeurige waarde van vier bytes van de terminal, het zogeheten onvoorspelbare nummer in tag 9F37. Alle bescherming tegen herhaling rust op de aanname dat dat nummer zijn naam waarmaakt. In 2012 toonden Mike Bond, Steven Murdoch, Ross Anderson en collega's in Cambridge aan dat dat vaak niet zo was: sommige geldautomaten gebruikten een teller of een zwakke generator. Wie even bij de kaart kon, bijvoorbeeld via een gemanipuleerde terminal in een winkel, kon haar de nummers laten ondertekenen die de automaat later waarschijnlijk zou kiezen.
Het diepere probleem zat in het protocol. De uitgever kan niet zien wie het nummer koos, dus een aanvaller die de terminal beheert kan het gewoon zelf kiezen. Het artikel droeg terecht de titel "Chip and Skim".