PPPoE
Het protocol dat het inbelmodel van vroeger meenam naar breedband. Gestandaardiseerd in RFC 2516 (1999) en nog steeds de basis onder veel glasvezel- en dsl-abonnementen.
De reden was commercieel, niet technisch: providers hadden al systemen voor gebruikersnamen, wachtwoorden, sessiebeheer en facturering rond PPP gebouwd en wilden die niet weggooien alleen omdat het koperpaar door Ethernet was vervangen. Een sessie komt in twee fasen tot stand: discovery met de pakketten PADI, PADO, PADR en PADS, daarna de PPP-sessie zelf. De inpakking kost acht bytes, wat de beruchte MTU van 1492 in plaats van 1500 oplevert en het een van de meest voorkomende oorzaken maakt van kapotte Path MTU Discovery bij eindgebruikers. Het alternatief, DHCP met IPoE, is eenvoudiger en wordt steeds gebruikelijker.