PKCS #1 v1.5-padding
Het oudere RSA-paddingschema dat Bleichenbacher een orakel in handen gaf en dat nog voortleeft in systemen waar niemand het uit durft te zetten.
PKCS #1 v1.5 vult het bericht voor de RSA-bewerking aan met een nulbyte, een vaste typebyte en willekeurige bytes ongelijk aan nul. De ontvanger controleert de padding, en als die niet klopt, kan de foutmelding zelf al genoeg zijn. In 1998 liet Daniel Bleichenbacher zien dat zo'n ja-of-nee-antwoord een aanvaller in grofweg een miljoen verzoeken een RSA-ciphertext laat ontsleutelen, door de ciphertext te manipuleren tot de padding toevallig geldig is.
PKCS #1 v2.0, eveneens uit 1998, verving het door OAEP. Versie 1.5 komt nog voor in oudere TLS-configuraties en legacysystemen. De echte oplossing is overstappen op OAEP. De foutcode verbergen bestrijdt alleen het symptoom, en varianten van de Bleichenbacher-aanval duiken sindsdien steeds in nieuwe gedaanten op.