Fotoplotter

Een printplaat wordt gemaakt met een fotomasker, en dat masker moet met een precisie getekend worden die geen pen haalt. De vectorfotoplotter loste dat op met een lichtbron, een apertuurwiel en een filmtafel: het wiel draaide zodat de opening paste bij de vorm en grootte van wat belicht moest worden, een ronde of rechthoekige pad, en de machine flitste eenmaal ter plekke of sleepte de opening langs een pad om een baan te trekken. Gerber Scientific domineerde de markt vanaf de jaren zestig.

In de jaren negentig namen laserfotoplotters het over. Die rasteren de hele film regel voor regel als een enorme laserprinter en maakt het niet uit hoeveel vormen het beeld bevat, waardoor het apertuurwiel overbodig werd. De terminologie overleefde de hardware: Gerber-bestanden spreken nog steeds over apertures, en een moderne CAM-operator definieert apertures die geen enkele fysieke machine ooit zal laden.