Fotonische quantumcomputing
Quantumcomputers die losse lichtdeeltjes als qubits gebruiken — en daardoor zonder koelkast kunnen.
Fotonen reageren nauwelijks met hun omgeving, wat zorgt voor uitstekende weerstand tegen decoherentie en het mogelijk maakt dat een groot deel van het systeem bij kamertemperatuur werkt. Ze kunnen bovendien door glasvezel reizen, waardoor de techniek een natuurlijke match is voor quantumcommunicatie.
Diezelfde eigenschap is het probleem: fotonen beïnvloeden elkaar ook nauwelijks, en poorten met twee qubits vragen precies die wisselwerking. De omwegen steunen op meting en postselectie, ten koste van veel mislukte pogingen. PsiQuantum en Xanadu volgen deze route, met productie in gewone halfgeleiderfabrieken als uitdrukkelijk argument.