PC-speaker
Het kleine ingebouwde piepertje van de IBM-pc: een 1-bitbron waaruit slimme programmeurs toch digitaal geluid wisten te persen.
Toen de IBM-pc in 1981 verscheen, had hij een eenvoudige speaker die werd aangestuurd door de timerchip 8253/8254 – bedoeld voor blokgolfpiepjes en niets meer. Met pulsbreedtemodulatie kon men er toch stemmen en gesampled geluid uit forceren door met nauwkeurige timing duizenden keren per seconde die ene bit om te klappen; “RealSound” van Access Software (1988) maakte dat commercieel. Ook de muziek in vroege games en demo's ontstond zo. De kwaliteit was korrelig en het kostte bijna alle processortijd, en de truc werd overbodig toen AdLib en daarna de Sound Blaster echte geluidskaarten brachten.