OPFS
Een privébestandssysteem dat elke site voor zichzelf krijgt, onzichtbaar voor de gebruiker en zonder dialoogvensters. Het ding dat echte databases in de browser eindelijk mogelijk maakte.
De eerdere opslagopties van het web waren allemaal matig voor wie iets laagdrempeligs wilde bouwen: key-value-opslag is asynchroon en kent geen positie binnen een bestand, en het echte bestandssysteem vereist dat de gebruiker een map aanwijst. OPFS zit daartussenin. Het is zonder toestemming bereikbaar, per origin volledig afgeschermd en bevat gewone bestanden en mappen die op willekeurige offsets gelezen en geschreven kunnen worden.
De doorslaggevende toevoeging zijn synchrone access handles, die alleen in een worker bruikbaar zijn; dat is precies de voorwaarde om gecompileerde C-code te draaien die blokkerende bestandsoperaties verwacht. Het bekendste resultaat is SQLite, gecompileerd naar WebAssembly, met echte persistentie en redelijke prestaties. De opslag telt als sitegegevens en verdwijnt dus als de gebruiker die wist.