Napster

Shawn Fanning was 18 toen hij het schreef. De bestanden, vrijwel altijd mp3's, stonden op de computers van de gebruikers zelf en gingen rechtstreeks van de een naar de ander, maar de zoekindex stond op de servers van Napster. Technisch elegant, juridisch fataal: met een centrale index was het makkelijk te beargumenteren dat het bedrijf wist wat er werd gedeeld. Universiteitsnetwerken bezweken onder het verkeer.

Metallica spande in 2000 een rechtszaak aan en leverde lijsten met honderdduizenden gebruikersnamen in, de labels wonnen A&M Records v. Napster en de dienst sloot in juli 2001. De les die opvolgers trokken was het weghalen van het middenstuk: Gnutella, Kazaa en BitTorrent waren veel consequenter P2P. De naam werd doorverkocht en is sindsdien door meerdere legale muziekdiensten gebruikt. Sean Parker zat later in de raad van bestuur van Spotify.