Meervoudige lineaire cryptanalyse
In plaats van één lineaire benadering gebruikt de aanvaller er veel tegelijk en telt hun bijdragen op tot een sterker statistisch signaal.
Gewone lineaire cryptanalyse steunt op één benadering die met een kans net naast een half geldt. In 2004 toonden Biryukov, De Cannière en Quisquater aan dat veel benaderingen van hetzelfde cijfer kunnen worden gecombineerd en dat hun bewijs over sleutelbits kan worden gebundeld. Het signaal wordt sterker en het aantal benodigde bekende paren van platte en versleutelde tekst daalt.
De prijs is boekhouding. De correlaties tussen de benaderingen moeten worden bijgehouden, en een slecht gekozen verzameling kan statistieken opleveren die indrukwekkend ogen en niets betekenen. De techniek werd een standaardgereedschap tegen blokcijfers met minder rondes, waar de meeste gepubliceerde resultaten nog steeds vandaan komen.