Moses Schönfinkel
Toonde in 1920 aan dat logica zonder variabelen kan, en zag de techniek zeven jaar later vernoemd worden naar de man die haar herontdekte.
Op 7 december 1920 hield Moses Schönfinkel (1889–1942) een lezing voor het Göttinger wiskundig genootschap, in 1924 gepubliceerd als ‘Über die Bausteine der mathematischen Logik’. De bewering was onwaarschijnlijk: alle predicatenlogica laat zich uitdrukken zonder één gebonden variabele, mits er een handvol functies is wier enige taak het is argumenten te verplaatsen en te dupliceren. Drie volstaan ruimschoots — de combinators S, K en I — en twee zijn genoeg voor wie koppig is, want I laat zich uit de andere twee bouwen.
In hetzelfde artikel staat de truc om een functie van meerdere argumenten te herschrijven als een keten van functies met één argument. Haskell Curry herontdekte dit in 1927 onafhankelijk, liet de combinatorische logica uitgroeien tot een eigen vakgebied en kreeg de techniek naar zich vernoemd. Schönfinkel keerde terug naar Moskou, verdween in ziekte en armoede, en zijn overgebleven papieren zouden door buren zijn verbrand die warmte nodig hadden. Zestig jaar later keerde SK-reductie terug als uitvoeringsmodel voor luie functionele talen.