Middle-squaremethode
Von Neumanns snelle en bewust zondige manier om een computer toevalsgetallen te laten uitpersen.
De middle-squaremethode is een vroege generator van pseudotoevalsgetallen, rond 1946 voorgesteld door John von Neumann: kwadrateer een startwaarde, neem de middelste cijfers als volgend getal en herhaal. Ze was nodig voor Monte-Carlosimulaties op ENIAC, waar Stanisław Ulam en Von Neumann de neutronendiffusie voor Los Alamos doorrekenden.
Von Neumann wist dat de methode slecht was – reeksen belanden gemakkelijk in korte cycli of storten in tot nul – maar koos haar omdat ze snel en reproduceerbaar was: wie aan het debuggen was, kon exact dezelfde ‘toevalligheid’ opnieuw afspelen. Zijn beroemde bezwaar gold het principe zelf: wie rekenkundige methoden voor het maken van toevalscijfers overweegt, verkeert uiteraard in staat van zonde. Tegenwoordig is de methode onbruikbaar, maar ze markeert het begin van door een machine berekende toevalsgetallen.