Michael Luby
De theoreticus die bewees waarom Feistel-ciphers werken en vervolgens zijn geld verdiende met een heel andere soort code.
Samen met Charles Rackoff liet Luby in 1988 zien dat drie rondes van een Feistel-netwerk met een pseudowillekeurige rondefunctie een pseudowillekeurige permutatie opleveren, en vier rondes een permutatie die ook bestand is tegen chosen-ciphertext-aanvallen. Het was het eerste formele beveiligingsargument voor het DES-ontwerp, dat tot dan toe vijftien jaar op stil vertrouwen had gedraaid. Luby was ook een van de vier namen achter de HILL-constructie.
Buiten de cryptografie vond hij de fountain codes uit: met LT-codes, gepubliceerd in 2002, kan een ontvanger een bestand reconstrueren uit willekeurige pakketten, mits het er genoeg zijn. In 1998 richtte hij Digital Fountain op om het idee te verkopen; de opvolger Raptor is onder meer gestandaardiseerd in RFC 6330. Mobiele tv en uitgezonden streams vertrouwen er nog steeds op, zonder dat één kijker het merkt.